Chiny: Przeżył przymusowe pobranie organów i przerwał milczenie – Tasnim Nazeer
10 sierpień 2024
Świadectwo Chenga Pei Minga pozwoliło uzyskać rzadki i wstrząsający wgląd w koszmar, jakiego doświadczają więźniowie sumienia w Chinach, zwłaszcza praktykujący Falun Gong.
W przerażającym świadectwie, które rzuca światło na okrucieństwa nadal popełniane pod rządami Komunistycznej Partii Chin (KPCh), Cheng Pei Ming, pierwszy znany człowiek, który przeżył przymusowe pobranie organów w ramach procederu prowadzonego za przyzwoleniem chińskiego państwa, opowiedział dziennikarce Tasnim Nazeer z The Diplomat, jak wbrew wszelkim przeciwnościom udało mu się przeżyć.
W piątek, podczas konferencji prasowej w Waszyngtonie, Cheng publicznie opowiedział o swoich wstrząsających doświadczeniach, ujawniając własną historię oraz trwający w Chinach proceder przymusowego pobierania organów. Jego świadectwo pozwoliło uzyskać rzadki i niepokojący wgląd w koszmar, jakiego doświadczają więźniowie sumienia w Chinach, zwłaszcza praktykujący Falun Gong. Cheng jest uważany za jedyną znaną osobę, która przeżyła przymusowe pobranie organów w Chinach, a jego relacja stanowi bezprecedensowe świadectwo ujawniające ukryte okrucieństwa tego brutalnego procederu.
Brutalna gehenna
Cheng, pochodzący z wiejskiej miejscowości w prowincji Szantung, był wielokrotnie zatrzymywany i torturowany w latach 1999–2004 za praktykowanie Falun Gong, duchowej praktyki zakorzenionej w tradycjach buddyjskich. Komunistyczna Partia Chin, która postrzega Falun Gong jako zagrożenie dla swoich autorytarnych rządów, uznała ten ruch za niebezpieczną sektę i od dziesięcioleci systematycznie prześladuje jego wyznawców.
Rozmawiając ze mną w Waszyngtonie, Cheng powiedział:
„Pewnego dnia w 2002 roku kazano mi spakować rzeczy i niespodziewanie przeniesiono mnie do więzienia w Harbinie, a później do więzienia w Daqing. To właśnie tam torturowano mnie jeszcze brutalniej”.
Cheng wspominał o coraz większym okrucieństwie, jakiego doświadczał podczas uwięzienia. W jednym ze szczególnie przerażających epizodów torturowano go tak długo, aż stracił przytomność. Podczas pobytu w więzieniu Cheng był poddawany przymusowym badaniom krwi, co stanowiło złowieszczy sygnał, że sprawdzano przydatność jego narządów do przeszczepu.
„Wielokrotnie pobierali mi krew do badań i poddawali mnie wszelkiego rodzaju nieludzkim torturom.
Tortury w więzieniu były bardzo systematyczne. Stosowano dwa ich rodzaje: psychiczne i fizyczne. Psychicznie wywierali presję na mnie i członków mojej rodziny, ponieważ chcieli, żebym wyrzekł się wiary w Falun Gong. Jeśli tego nie zrobię, mieli zmusić moją żonę do rozwodu ze mną, kiedy będę w więzieniu”.
Chengowi powiedziano, że jeśli jego żona nie zgodzi się na rozwód, spotkają ją takie same prześladowania jak jego.
Po wielu godzinach potwornych tortur, określanych jako „wielkie rozciąganie”, podczas których jego kończyny były boleśnie rozciągane w czterech kierunkach, Cheng połknął niewielki zardzewiały gwóźdź oraz tępe ostrze, które znalazł w pomieszczeniu tortur. Chociaż nie wykazywał bezpośrednich oznak pogorszenia stanu zdrowia, 16 listopada 2004 roku siłą przewieziono go do szpitala. Jego rodzinę poinformowano, że operacja, której rzekomym celem miało być usunięcie połkniętych przedmiotów, wiąże się z 80-procentowym ryzykiem śmierci.
„Powiedzieli, że muszę przejść operację, ale stanowczo odmówiłem. Przytrzymali mnie siłą i zrobili mi zastrzyk, po którym szybko straciłem przytomność” – relacjonował Cheng.
„Kiedy się obudziłem, nadal byłem w szpitalu i czułem straszliwy ból w boku. Miałem podłączoną rurkę wypełnioną krwią. Byłem przykuty kajdankami do łóżka”.
Cheng leżał przykuty do szpitalnego łóżka. Do jego stopy przymocowano przewód kroplówki, w lewej części klatki piersiowej miał założony dren, a do nosa doprowadzono rurki tlenowe. Po lewej stronie klatki piersiowej znajdowało się 35-centymetrowe nacięcie chirurgiczne.
Zazwyczaj tego rodzaju połknięte przedmioty usuwa się metodą endoskopową. W przypadku Chenga przeprowadzono jednak operację z otwarciem klatki piersiowej.
„Byli tam lekarze oraz kilku funkcjonariuszy Biura 610” – wspominał. Biuro 610 to osławiona, tajna i wpływowa organizacja działająca w strukturach Komunistycznej Partii Chin, której zadaniem jest realizowanie kampanii represji wobec Falun Gong.

Cheng Pei Ming pokazuje swoją bliznę podczas badania lekarskiego w Stanach Zjednoczonych. Zdjęcie udostępnione przez Międzynarodową Koalicję na rzecz Zakończenia Nadużyć Transplantacyjnych w Chinach (ETAC).
Po przymusowej operacji Chenga ponownie osadzono w więzieniu w Daqing, gdzie cierpiał na silne duszności i wyczerpanie. Pomimo nieustających tortur ze strony strażników więziennych, którzy usiłowali zmusić go do wyrzeczenia się Falun Gong, Cheng pozostał nieugięty.
W marcu 2006 roku rozpoczął strajk głodowy, po czym przewieziono go do szpitala Longnan w Daqing. Na miejscu obecna była jego siostra, która widziała, jak przykuto go kajdankami do szpitalnego łóżka. Jeden ze strażników więziennych poinformował ją, że Cheng rzekomo połknął nóż, a operacja konieczna do jego usunięcia wiąże się z 80-procentowym ryzykiem śmierci. Był to już drugi raz, kiedy rodzinie przekazano taką informację. Tym razem jednak ani Chenga, ani jego bliskich nie poproszono o zgodę na operację.
Cheng utrzymuje, że nie połknął żadnego przedmiotu i przed przymusowym przewiezieniem do szpitala nie cierpiał na żadne schorzenie wymagające interwencji chirurgicznej. Jest przekonany, że władze planowały go zabić.
Tej nocy, przed zaplanowaną operacją, Cheng poprosił o zdjęcie kajdanek, aby móc skorzystać z toalety znajdującej się po drugiej stronie korytarza. Kiedy wrócił, strażnik zapomniał ponownie go przykuć i zasnął, nieświadomie dając mu możliwość ucieczki wewnętrzną klatką schodową służącą jako droga ewakuacyjna.
„W drodze do toalety zauważyłem schody ewakuacyjne i zapamiętałem, gdzie się znajdują. Wiedziałem więc, że mogę spróbować wydostać się nimi ze szpitala… Zbiegłem na dół, przed szpitalem złapałem taksówkę i szybko opuściłem tę okolicę, udając się do miasta Tianjin”
Cheng zdołał uciec z Chin do Tajlandii, gdzie jako uchodźca przebywał w obozie pod opieką Organizacji Narodów Zjednoczonych. Po dramatycznej ucieczce z Chin i dziewięciu długich latach ukrywania się przed władzami w 2020 roku dotarł do Stanów Zjednoczonych.
Przerażające odkrycie
Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych przeszedł serię badań medycznych, które potwierdziły jego najgorsze obawy: chirurgicznie usunięto mu fragmenty wątroby oraz część lewego płuca.
„W tamtym czasie nie zdawałem sobie sprawy, że chodziło o pobranie narządów. Dopiero po przeprowadzeniu badań medycznych dowiedziałem się, że pobrano mi organy” – wyjaśnił Cheng. „Usunięto mi część wątroby i płuca. Nawet o tym nie wiedziałem, dopóki nie przebadano mnie w Stanach Zjednoczonych”.
Specjaliści w dziedzinie transplantologii potwierdzili na podstawie niedawno wykonanych badań tomografii komputerowej, że Chengowi brakuje segmentów II i III lewego płata wątroby, a także połowy dolnego płata lewego płuca. Wyniki tych badań, wraz ze szczegółowym raportem dotyczącym jego przypadku, przedstawiono podczas spotkania panelowego w Waszyngtonie.

Badanie tomografii komputerowej Chenga Pei Minga wykazuje, że usunięto mu dolną część lewego płuca. Zdjęcie udostępnione przez Międzynarodową Koalicję na rzecz Zakończenia Nadużyć Transplantacyjnych w Chinach (ETAC).
Od dziesięcioleci pojawiają się uporczywe oskarżenia, że Chiny dopuszczają się przymusowego pobierania organów od więźniów sumienia, przede wszystkim praktykujących Falun Gong, ale także Ujgurów i Tybetańczyków. Zarzuty te sięgają wielu dekad wstecz.
W 2021 roku eksperci ONZ ds. praw człowieka wyrazili zaniepokojenie wiarygodnymi informacjami dotyczącymi tego procederu.
„Wydaje się, że przymusowe pobieranie organów w Chinach jest wymierzone w określone mniejszości etniczne, językowe i religijne przetrzymywane w różnych ośrodkach, często bez wyjaśnienia powodów zatrzymania i bez przedstawienia nakazu aresztowania” – oświadczyli.
„Jesteśmy głęboko zaniepokojeni doniesieniami o dyskryminacyjnym traktowaniu więźniów i osób zatrzymanych ze względu na ich pochodzenie etniczne, religię lub przekonania”.
Zdobycie twardych dowodów okazało się jednak niezwykle trudne. Aby zbadać tę sprawę, analitycy musieli opierać się na skrupulatnej analizie chińskich statystyk dotyczących dawstwa organów oraz dokumentacji medycznej.
Świadectwo Chenga zmienia wszystko.
David Matas, międzynarodowy prawnik zajmujący się prawami człowieka i współzałożyciel Międzynarodowej Koalicji na rzecz Zakończenia Nadużyć Transplantacyjnych w Chinach (ETAC), tak skomentował znaczenie przypadku Chenga:
„Zbadanie tej konkretnej sprawy wymagało niezwykle intensywnych prac, ponieważ nie ma ocalałych ofiar, nie ma ciał, na których można przeprowadzić sekcję zwłok, ani łatwo dostępnych miejsc zbrodni czy dokumentów… Do tej pory nie było nikogo, kto mógłby wstać i powiedzieć, że został zabity dla swoich organów. Po pobraniu narządów ciała są często kremowane, więc nie pozostaje nic, co można byłoby fizycznie zbadać.
Pan Cheng może powiedzieć, że pobrano mu narządy, ponieważ brakuje mu części wątroby i płuca, a tego nie da się zakwestionować. Mamy więc namacalny dowód i żyjącą ofiarę, która może przemówić, coś z czym nigdy wcześniej nie mieliśmy do czynienia w przypadku tego rodzaju nadużyć”.
Matas podkreślił bezprecedensowy charakter ocalenia Chenga, ale zauważył również, że:
„Sam fakt, że pan Cheng przeżył, jest przerażający, ponieważ to pierwszy znany mi przypadek, w którym człowiek nawet nie wiedział, co mu zrobiono, dopóki nie dotarł do Stanów Zjednoczonych i nie przeszedł badań.
Ten przypadek potwierdza, że praktykujący Falun Gong są demonizowani do tego stopnia, że odmawia się im sprawiedliwego traktowania, a prześladowania te obejmują również pobieranie organów”.
Matas, który od lat prowadzi szeroko zakrojone badania nad pobieraniem organów w Chinach, wygłosił również oświadczenie podczas konferencji prasowej. Podkreślił w nim powagę sytuacji i domagał się pociągnięcia chińskich władz do odpowiedzialności. Według jego szacunków w Chinach każdego roku w wyniku pobierania organów zabijanych jest ponad 100 tysięcy ludzi.
Niestrudzone wysiłki obrońcy praw człowieka
Profesor Sen Nieh, który od dziesięcioleci pomaga ratować więźniów sumienia takich jak Cheng, odegrał kluczową rolę w sprowadzeniu go do Stanów Zjednoczonych.
„Wszystko zaczęło się pod koniec 2015 roku, kiedy znajomy przyniósł mi zdjęcia pana Chenga, na których było widać długą bliznę na jego ciele i opowiedział mi jego historię. Głęboko mnie to poruszyło i postanowiłem mu pomóc. Spotykałem się z członkami Kongresu, komisji spraw zagranicznych oraz senatorami. Wielu z nich było bardzo poruszonych i napisało listy poparcia”.
Po latach starań, przy wsparciu współpracowników, Senowi Niehowi udało się w lipcu 2020 roku sprowadzić Chenga do Stanów Zjednoczonych.
„W Bangkoku również ukrywał się przed Komunistyczną Partią Chin, a cała akcja ratunkowa zajęła ostatecznie pięć lat. Dla mnie to był cud. Byłem już bliski poddania się, ale w końcu się udało. Pan Cheng prawdopodobnie należał do ostatniej grupy ludzi, którym udało się dostać do Stanów Zjednoczonych przed ograniczeniami związanymi z pandemią COVID-19”.
Prof. Sen Nieh podkreślił znaczenie świadectwa Chenga:
„Nikt tak naprawdę nie rozumie, co mamy na myśli, mówiąc o człowieku, który przeżył przymusowe pobranie organów, ponieważ 99,9 procent osób umiera po ich pobraniu. To pierwszy przypadek ocalałego, jaki udało nam się odnaleźć”.
Następnie wyjaśnił znaczenie dowodów medycznych:
„Przedstawiliśmy wszystkie wyniki badań potwierdzające, że wycięto lewy płat wątroby pana Chenga oraz niewielką część jego płuca. Ten przypadek zmusi Komunistyczną Partię Chin do zmierzenia się z faktem, że ten człowiek przeżył. Nie będą już mogli temu zaprzeczać”.
Życie naznaczone niesprawiedliwością
Chociaż Cheng cudem ocalał, doświadczenia te pozostawiły na nim głębokie blizny, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.
„Straciłem wiele lat życia, a strach przed tym, że Komunistyczna Partia Chin nadal będzie mnie ścigać, nigdy tak naprawdę nie znika” – przyznał Cheng, podkreślając długotrwałe skutki swoich przeżyć.
„Czasami budzę się w środku nocy i na nowo przeżywam tamte dni w więzieniu. Twarze strażników, zimna sterylność szpitalnej sali, poczucie całkowitej bezradności, wszystko to wciąż mam tak żywo przed oczami” – opowiadał.
Mimo wszystkiego, co przeszedł, Cheng pozostaje zdecydowany mówić publicznie o swoich doświadczeniach. Wspomina przy tym obietnicę, którą złożył innym więźniom sumienia praktykującym Falun Gong podczas pobytu w chińskim więzieniu.
„Kiedy byłem w więzieniu w Chinach, umówiliśmy się z innymi praktykującymi Falun Gong, że ktokolwiek z nas wyjdzie stamtąd żywy, opowie światu o konieczności powstrzymania zbrodni popełnianych przez Komunistyczną Partię Chin. Ale wielu z nich już wtedy było zabijanych”.
Przedstawiając dowody przymusowego pobierania organów, Cheng oświadczył:
„Nie przemawiam wyłącznie we własnym imieniu. Zabieram głos również w imieniu wszystkich tych, których zamęczono na śmierć [przez Komunistyczną Partię Chin] i którzy nigdy nie będą mieli możliwości przemówić, aby opowiedzieć światu, co naprawdę się wydarzyło”.
Apel o podjęcie działań
W chwili gdy Cheng odważnie dzieli się swoją historią ze światem, społeczność międzynarodowa staje przed niezwykle ważnym momentem. Projekt ustawy o ochronie Falun Gong (Falun Gong Protection Act), wniesiony w ubiegłym tygodniu do Senatu Stanów Zjednoczonych, ma na celu przeciwdziałanie zbrodniom przymusowego pobierania organów w Chinach. Ustawa ta stanowi istotny krok w kierunku pociągnięcia Komunistycznej Partii Chin do odpowiedzialności za te potworne czyny.
Dla Siena Nieha i Davida Matasa ocalenie Chenga jest zarówno promykiem nadziei, jak i przerażającym przypomnieniem o prześladowaniach, które nadal trwają w Chinach.
„Pobieranie organów nadal odbywa się w Chinach i nie tylko trwa, ale rozrasta się w sposób wymykający się spod kontroli” – ostrzegł Nieh. „Nasi przywódcy nie mogą odwracać od tego wzroku”.
David Matas również podkreślił pilność podjęcia działań:
„Musimy zrozumieć, że przymusowe pobieranie organów nie jest jedynie naruszeniem praw człowieka, to zbrodnia przeciwko ludzkości. Dzieje się to na skalę niemal niewyobrażalną i wymaga reakcji społeczności międzynarodowej”.
Cheng także wyraził nadzieję, że po wysłuchaniu jego osobistego świadectwa społeczność międzynarodowa podejmie działania, które pozwolą powstrzymać tę potworną zbrodnię.
„Jestem jednym ze szczęśliwców, bo przeżyłem. Ale niezliczeni inni nie mieli tyle szczęścia. Ich głosy zostały uciszone, lecz ja nadal będę przemawiał w ich imieniu. Świat musi wiedzieć, co dzieje się w Chinach. Nie wolno pozwolić, aby to zło trwało dalej”.
Źródło:First Known Survivor of China’s Forced Organ Harvesting Speaks Out
Zobacz na: Nie ma czasu na umieranie – dr Mike Williams [transplantacja]